https://rbkm.kmutt.ac.th:443/jspui/handle/123456789/3 สำนักหอสมุดมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี ราชบุรี 2026-09-06T01:06:30Z https://rbkm.kmutt.ac.th:443/jspui/handle/123456789/4167 Title: ฟังก์ชันเลขคณิตที่สัมพันธ์กับจำนวนเต็มเลขชี้กำลังคี่และจำนวนเต็มเลขชี้กำลังคู่ และการประยุกต์ Authors: ผุสดี อย่างกลั่น Description: 24 หน้า 2566-01-01T00:00:00Z https://rbkm.kmutt.ac.th:443/jspui/handle/123456789/4166 Title: การศึกษาองค์ประกอบทางเคมี ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และการยับยั้งแบคทีเรียของน้ำมันหอมระเหยจากพืชวงศ์ขิงบางชนิดในเขตจังหวัดราชบุรี Authors: นงนาถ พ่อค้า Abstract: การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาองค์ประกอบทางเคมี ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ และการยับยั้งแบคทีเรียของน้ำมันหอมระเหยจากพืชวงศ์ขิง ได้แก่ ขมิ้นแดงสยาม กระชายป่า และหงส์เหิน ในเขตจังหวัดราชบุรี จากผลการตรวจวิเคราะห์สารประกอบระเหยง่าย (volatile compounds) ในน้ำมันหอมระเหยโดยใช้เทคนิค GC-MS พบว่า องค์ประกอบหลักที่พบในขมิ้นแดงสยาม ได้แก่ aR-Turmerone (27.91%), α-Terpinolene (14.16%), Eucalyptol (12.32%), α-Phellandrene (8.54%) และ Curlone (7.03%) ส่วนองค์ประกอบหลักที่พบในกระชายป่า ได้แก่ Camphor (23.28%), Eucalyptol (15.67%), β-cis-Ocimene (14.79%), Geraniol (13.37%) และ 3-Phenyl-2-propenoic acid methyl ester (8.71%) สำหรับหงส์เหิน พบองค์ประกอบหลัก ได้แก่ Terpineol (18.00%), β-Pinene (9.91%), Cyperene (5.06%), Tumerone (4.13%) และ aR-Turmerone (4.08%) เมื่อทำการตรวจสอบฤทธิ์ในการต้านอนุมูลอิสระของน้ำมันหอมระเหยจากพืชดังกล่าว พบว่า น้ำมันหอมระเหยจากพืชทั้งสามชนิดมีความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระจากการทดสอบทั้งสองวิธี ได้แก่ DPPH และ ABTS โดยน้ำมันหอมระเหยจากขมิ้นแดงสยามมีความสามารถในการต้านอนุมูลอิสระสูงกว่าน้ำมันหอมระเหยจากกระชายป่า โดยมีค่า IC50 เท่ากับ 10.98 และ 6.11 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร จากการทดสอบด้วยวิธี DPPH และ ABTS ตามลำดับ เมื่อทำการทดสอบฤทธิ์ต้านเชื้อแบคทีเรียก่อโรคที่พบส่วนใหญ่ในผู้ป่วยที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาล จำนวน 3 สายพันธุ์ ได้แก่ E. coli DMST 4212, P. aeruginosa DMST 4739 และ S. aureus DMST 8840 พบว่า น้ำมันหอมระเหยจากขมิ้นแดงสยามมีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของเชื้อ S. aureus ได้เพียงชนิดเดียว โดยมีค่า MIC และ MBC เท่ากับ 250 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร ส่วนน้ำมันหอมระเหยจากกระชายป่ามีฤทธิ์ยับยั้งการเจริญของเชื้อแบคทีเรียที่ใช้ทดสอบทั้งสามสายพันธุ์ โดยมีค่า MIC อยู่ในช่วง 31.25–250 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร และมีค่า MBC เท่ากับ 62.50 มิลลิกรัมต่อมิลลิลิตร เฉพาะเชื้อ S. aureus Description: 28 หน้า : ภาพประกอบ 2567-01-01T00:00:00Z https://rbkm.kmutt.ac.th:443/jspui/handle/123456789/4165 Title: การพัฒนาสูตรอาหารเพาะเลี้ยงเห็ดทางยา (Hericium erinaceus, Lignosus rhinocerus and Poria Cocos) ด้วยวัตถุดิบทดแทนมันฝรั่งเพื่อกระตุ้นการเจริญของเส้นใยเห็ดและฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดจากเส้นใยเห็ด Authors: กัลย์ธีรา สุนทราภิรักษ์กุล Abstract: งานวิจัยนี้ทำการศึกษาสภาวะที่เหมาะสมและชนิดของพืชผลทางการเกษตรที่จะนำมาเป็นวัตถุดิบทดแทนมันฝรั่งในอาหารเพาะเลี้ยงเส้นใยเห็ดทางยา 3 สายพันธุ์ ได้แก่ เห็ดนมเสือ (Lignosus rhinocerus) เห็ดหัวลิง (Hericium erinaceus) และเห็ดโป่งรากสน (Poria Cocos) ผลการวิจัยพบว่าการเพาะเลี้ยงเส้นใยเห็ดสายพันธุ์เดียวกันแต่ต่างสภาวะกัน (อุณหภูมิการบ่มเชื้อ ค่าความเป็นกรด-ด่าง อาหารวุ้นแข็ง-อาหารเหลว) ส่งผลให้การเจริญของเส้นใยไมซีเลียมเห็ดแตกต่างกัน การศึกษาการเจริญของเส้นใยในอาหารวุ้นแข็งพบว่าเส้นใยไมซีเลียมของเห็ดนมเสือ เห็ดหัวลิง และเห็ดโป่งรากสน เจริญดีที่สุดในอาหารที่มีถั่วเขียว เผือก และมันม่วง เป็นองค์ประกอบ ตามลำดับ การศึกษาการเจริญของเส้นใยในอาหารเหลวพบว่าเส้นใยไมซีเลียมของเห็ดนมเสือ เห็ดหัวลิง และเห็ดโป่งรากสน เจริญดีที่สุดในอาหารที่มีมันฝรั่ง ถั่วเหลือง และมันม่วง เป็นองค์ประกอบ ตามลำดับ การศึกษาผลของแหล่งคาร์บอน (วัตถุดิบทดแทนมันฝรั่ง) ต่อฤทธิ์ทางชีวภาพของสารสกัดจากเส้นใยเห็ดทางยาพบว่าสารสกัดจากเส้นใยไมซีเลียมที่ได้จากการเพาะเลี้ยงในอาหารเหลวที่มีแหล่งคาร์บอนต่างกันส่งผลให้ฤทธิ์ทางชีวภาพ ได้แก่ ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ (วิธี DPPH) ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระ (วิธี FRAP) ฤทธิ์ต้านการอักเสบโดยวิธี Inhibition of BSA denaturation ฤทธิ์ต้านการอักเสบโดยวิธี Proteinase inhibition ฤทธิ์ต้านมะเร็งปอด ฤทธิ์ต้านมะเร็งเต้านม แตกต่างกัน ผลที่ได้จากงานวิจัยนี้จึงนำไปสู่องค์ความรู้ทางด้านสภาวะที่เหมาะสมและสูตรอาหารจากวัตถุดิบทดแทนมันฝรั่งที่เหมาะสมเพื่อที่ช่วยให้เส้นใยเห็ดทางยาทั้ง 3 สายพันธุ์ มีการเจริญได้ดีและมีฤทธิ์ทางชีวภาพสูง อันจะช่วยลดต้นทุนของวัตถุดิบในการเพาะเลี้ยงเส้นใยเห็ด รวมถึงเป็นประโยชน์ในด้านยาและอาหารเสริมสุขภาพต่อไปเนื่องจากฤทธิ์ทางชีวภาพที่สูงของสารสกัดจากเส้นใยเห็ด Description: 78 หน้า : ภาพประกอบสี 2566-01-01T00:00:00Z https://rbkm.kmutt.ac.th:443/jspui/handle/123456789/4164 Title: โครงการรวบรวบและอนุรักษ์ความหลากหลายของพืชวงศ์ขิงของชุมชนบ้านตะโก ล่าง ต.สวนผึ้ง จ.ราชบุรี เพื่อการนำไปใช้ประโยชน์ Authors: นงนาถ พ่อค้า Abstract: วัตถุประสงค์ของการศึกษานี้คือการสำรวจ รวบรวม และอนุรักษ์ความหลากหลายของพืชวงศ์ขิงในบริเวณพื้นที่ บ้านตะโกล่าง ตำบลสวนผึ้ง อำเภอสวนผึ้ง จังหวัดราชบุรี ในช่วงเดือนเมษายนถึงเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2565 พบพืชวงศ์ขิงจำนวน 6 สกุล 36 ชนิด สกุลที่พบจํานวนชนิดมากที่สุด คือ สกุลCurcuma จำนวน 17 ชนิด รองลงมาคือ สกุล Kaempferia จำนวน 9 ชนิด, สกุล Boesenbergia จำนวน 3 ชนิด, สกุล Globba จำนวน 3 ชนิด และสกุล Zingiber และ สกุล Amomum มีจํานวนชนิดนอยที่สุด คือ สกุลละ 2 ชนิด พบการใช้ประโยชน์พื้นบ้าน 3 ด้าน ได้แก่ ด้านยารักษาโรค ด้านไม้ประดับ และด้านความเชื่อมีการพัฒนาระบบฐานข้อมูลสำหรับบันทึกข้อมูลรายการชนิดพืชวงศ์ขิงที่รวบรวมได้ และสามารถปรับปรุงแก้ไขข้อมูลที่จะมีการสำรวจเพิ่มเติมต่อไป Description: 53 หน้า : ภาพประกอบสี 2565-01-01T00:00:00Z